Komend najaar zal blijken of de eerste lichtpuntjes op de koopwoningmarkt zich doorzetten in een opleving. In het algemeen denkt men dat vele kopers en verkopers  hun aan- en verkopen hebben uitgesteld en nu tot actie overgaan. Voorlopig zijn de kopers in het voordeel, zij hebben een ruime keus. Dus verkopers moeten aan de bak.

Dat inmiddels de Nationale Hypotheekgarantie is opgetrokken tot 350 duizend euro, dit is inclusief aankoopkosten, is een groot voordeel. Het heeft wel bijna een jaar zeuren in Den Haag gekost en deze verhoging geldt ook maar tot einde 2010. Jammer dat Den Haag zo neuzelt, want de woningkopers lieten zich na de verhoging niet onbetuigd. Het aantal aanvragen voor hypotheekgaranties steeg namelijk spectaculair.

Als het aanbod koopwoningen groot is en de prijzen navenant lager dan in de eerste helft van 2008 vraagt dat meer inspanningen van een verkoper en zijn makelaar.

Grofweg onderscheid ik twee groepen op de koopwoningmarkt: de ene groep (ver) kopers wil op korte termijn (ver) kopen, de andere groep wacht tot zich een aardige gelegenheid voor doet en heeft geen haast. De laatste groep kopers wacht tot de prijzen verder dalen, ik hoop dat zij nog lang moeten wachten. De verkopers die geen haast hebben hanteren hoge vraagprijzen en komen laks over bij bezichtigingen met aspirant-kopers. De serieuze groep (ver) kopers zijn actief op zoek naar aantrekkelijke koopwoningen en anderzijds willige kopers.

De fabel dat de lucht van gebakken appeltaart de verkoop bevordert, is alom bekend. U weet dat fabels niet kloppen. Uiteraard moet de te verkopen woning op en top in orde zijn, er goed uitzien, schoon en goed in de verf, met een in vergelijking met andere verkoopobjecten, redelijke vraagprijs en een niet te lange oplevertijd. Maar er is meer.

Het energieverbruik stijgt in eenheden ten gevolge van meer apparaten in huis, maar de energieprijs per verbruikte eenheid is de laatste jaren flink gestegen en zal nog verder stijgen. Dat betekent dat met hoge energiekosten de jaarlijkse woonlasten hoog zijn en een koper zal daarmee rekening houden bij het vaststellen van een in zijn ogen  redelijke koopprijs. En, ik geef hem/haar geen ongelijk.

Daarom moeten verkopers hun appartement en het appartementengebouw kritisch bekijken en zich afvragen met welke duurzame maatregelen het energieverbruik zowel in het appartement als van het gehele gebouw naar beneden kan. Ik merk dat in het appartementengebouw waarin ik zelf nu drie jaar woon het denken hierover flink is beïnvloed door de gestegen energiekosten. Lampen op de galerijen branden niet meer 24 uur per dag zeven dagen lang. Sinds kort gaan ze via een schemerschakelaar ’s morgens uit en gaan ’s avonds weer aan, dat scheelt veel verbruik van elektriciteit en vervanging van de lampen. Al het glas in ramen en deuren en de buitenmuren zijn al isolerend en we overwegen zelfs zonnepanelen op het dak te plaatsen zo dat we gratis elektriciteit hebben voor lichten en lift.  Nu moeten we aspirant-kopers nog overtuigen dat dit alles in orde is, kostenbesparend werkt en het milieu ten goede komt.

Kijk en dan gaat het vernieuwde energielabel (A of B!) ons helpen. Een koper kan in een oogopslag zien, dat ons appartementengebouw maar ook de 15 appartementen voldoen aan de hoogste milieu- en energienormen. Dus zeggen verkopers in ons pand: ‘Koper, kom maar op met je bod!’ In de grachtengordel van Amsterdam steekt ons pand met bouwjaar 1994 al schril af ten opzichte van al die monumenten in de buurt. Het isoleren van oude panden ligt moeilijker, maar het is te doen. Bijvoorbeeld met een zuinige CV-ketel, eventueel een die ook elektriciteit produceert, dus een kleine centrale in huis. Nee, ik zie ons nog geen windmolen op het dak zetten. Maar, ik denk dat een koper daarop ook niet zit te wachten.