Voor alles en nog wat bestaan in dit landje labels, certificaten en keurmerken. Ik word er hoorndol van. Waarom heb ik al die keurmerken en labels nodig? Mijn boerenverstand kan mij toch vertellen wat goed is en wat niet. Zo gauw als iemand mijn een product of dienst aanbiedt die ik niet begrijp, ga ik er niet mee in zee. Daar houd ik het maar bij.

Dit gevoel heb ik nu ook met het door deze regering de hemel in geprezen energielabel. Dat ging in per 1 januari 2008, tegen alle adviezen van deskundigen in. Niet dat zij het oneens waren met dit energielabel. Nee, ze waren er op zich blij mee. Alleen de voorbereidingstijd van september tot en met december 2007 was veel te kort. Niemand wist waarover het ging en er waren geen specialisten genoeg die deze labels voor zes miljoen woningen in die tijd konden afgeven. Niemand wist iets van de kosten van dat label. En, ook niet waar een eigenaar van een appartement of een Vereniging van Eigenaars moest zijn als hij het met de afgegeven kwalificatie niet eens was. Men mocht zijn huis of appartement zonder energielabel niet verkopen. Maar makelaars en notarissen ontdoken massaal dit verbod, want er waren gewoonweg geen labels. Trouwens er stond ook geen straf op het ontduiken van die verplichting ‘Quel bordel!’, roepen ze dan in Frankrijk: wat een chaos.

Dus wat iedereen ook schreeuwde tegen de bewindsvrouw van Vrom, ze luisterde niet en liet dat energielabel op de klippen lopen. Zoals de Titanic in al haar schoonheid op de eerste ijsschots, die zij tegenkwam, te pletter voer. Ook niet handig.

Dus twee maanden terug presenteerde deze minister van Vrom een gewijzigd plan, ze had alles onder controle gekregen. Mede dankzij veel druk van belangverenigingen als VvE-Belang. De kosten van het label moesten inzichtelijk zijn, er komen meer specialisten die deze labels afgeven, men kan bezwaar aantekenen indien men het niet eens is met de afgegeven kwalificatie. Maar de ingangsdatum is nu 1 januari 2009. Waarom toch steeds zo’n korte ingangstermijn voor zo een majeure operatie? Waarom niet per 1 januari 2010 en dan goed voorbereid en georganiseerd, en iedereen behoorlijk voorgelicht? Het lijkt er soms op dat bewindslieden en –vrouwen in Den Haag in een soort virtuele wereld leven, los van de werkelijkheid. ‘Hemelen’, noemt men dat in bestuurlijke kringen.

De verplichting voor de aanwezigheid van een energielabel bij een VvE voor het gehele gebouw bij verkoop van een appartement of bij verkoop van een huis, is een wassen neus. Iedereen weet nu al dat nog geen 50 procent van alle woningeigenaren voor 1 januari aanstaande over een energielabel beschikt. Dat betekent dat verkopers, kopers, makelaars en notarissen weer massaal vanaf die datum deze verplichting zullen omzeilen. Geen haan die er naar kraait.

Jammer vind ik het. Deze minister Vogelaar wil blijkbaar niet luisteren naar hen die verstand hebben van onroerend goed. Terwijl ik een grote voorstander ben van allerlei maatregelen die goed zijn voor ons milieu, waaronder een goed energielabel. We hoeven niet tot 31 december 2008 te wachten om te constateren dat dit label weer mislukt. Daarom kunnen we nu al beginnen om mevrouw Vogelaar ervan te overtuigen dat zij nu eens echt moet luisteren voor dat ze ons energielabel echt om zeep helpt. Laat de belangverenigingen van woningeigenaren zelf het voortouw nemen om eventueel samen met Vrom dit label te marketen. Vrom kan het zelfs uitbesteden aan die organisaties, want blijkbaar beschikt zij noch over de juiste kennis noch over de juiste mensen om dat belangrijke label goed aan de man/vrouw te brengen.