Als het niet zo’n treurniswekkende kwestie was, had ik er wellicht een lachbui aan over gehouden hebben. Amsterdam zet een linkse traditie voort: zorg voor veel goedkope huurwoningen en werk huiseigenaren tegen, liefst de stad uit. Dat een stad mensen met geld nodig heeft om daarmee velen aan het werk te houden, interesseert deze linkse politici geen moer. Dus sneuvelde het eerder ingezette splitsingsbeleid van huurwoningen.

In maart jongstleden was er gelegenheid tot inspraak op de nieuwe plannen van dit gemeentebestuur en naar verwachting op 13 juni aanstaande zal de gemeenteraad er een beslissing over nemen.  Gelukkig hebben de belangrijkste mensen een inspraakreactie ingeleverd, waaronder uiteraard uw vereniging.

Beperking van het splitsen van huurwoningen met een huurprijs onder de huurtoeslaggrens voorkomt dat er eindelijk minimaal 30 procent koopwoningen in deze stad komen in plaats van de huidige 19 procent. Landelijk is dit inmiddels 52 procent van alle woningen. De gemeente moet dit percentage opvoeren in opdracht van de minister van Volkshuisvesting of hoe dat ministerie nu weer heet. Maar Amsterdam trekt zich daarvan niets aan en de opeenvolgende ministers deden er niets mee, zij bleken per slot van rekening papieren tijgers.

Herinnert u het zich nog dat het splitsen van 19 duizend goedkopere huurwoningen na gemeenteraadsverkiezingen van 2006 werd bevroren. Omdat, zo deed men het voor, het nieuwe huurbeleid het aantal huurwoningen te drastisch zou verminderen. Maar dat nieuwe huurbeleid ging (helaas!) niet door en had ik verwacht dat het splitsen van woningen weer mogelijk zou zijn. Maar nee, ik had buiten de linkse waard gerekend, de grote hoed verborg nog meer hindernissen. Zie daar!

Vele bezwaren richten zich op een beperkt aantal punten. Bijvoorbeeld mocht u uitgaan van de huurwaarde van woningen; waren deze boven de huurtoeslaggrens en voldeed het pand aan de bouwkundige eisen, kreeg u een splitsingsvergunning. Dit dreigt in de nieuwe plannen te verdwijnen, omdat de gemeenten wil uitgaan van de betaalde huurprijs, die vaak onder die grens ligt. Dus komt u dan niet in aanmerking voor een splitsingsvergunning of u moet voldoen aan de nieuwe strenge regels en het pand moet staan in een stadsdeel waar u nog kunt splitsen. Juristen betwijfelen of deze nieuwe regel zich verhoudt met de Huisvestingswet, de huurwaarde van woningen speelt in die wet namelijk een belangrijke rol.

Bergingen, zolderkamers, boxen en woningen, eventueel parkeerplaatsen, moeten hetzelfde appartementenindexnummer krijgen. Dit vind ik niet praktisch want eigenaren willen nog wel eens een zolderkamer, berging en / of box ruilen, omdat die groter is of beter gesitueerd. Daarom begon men in de praktijk deze ruimten aparte nummers te geven, om bij verkoop vervelende toestanden te voorkomen. Men moet immers de ruimten die men verkoopt ook leveren. En, dat kan lastig zijn indien de buurman gebruiksrechten claimt op uw berging, box of zolderkamer.

Tot slot noem ik de geweldige hoeveelheid regels die dit gemeentebestuur over een redelijk eenvoudig onderwerp als het splitsen van woningen in appartementsrechten uitstort. Juist in een tijd dat overheden regels verminderen en vereenvoudigen is dat vreemd. Splitsingsregels, Huisvestingverordening en Algemene Bepalingen van Amsterdam blinken uit qua omvang; het is geweldig zo enorm uitgebreid deze verordeningen en boekwerken zijn. Dat desondanks deze regels vele malen het slachtoffer werden van gerechtelijke uitspraken, dus werden vernietigd of verworpen, bewijst volgens mij dat Amsterdam zich verslikt in haar eigen regelbrij. Nog daargelaten dat dit soort bepalingen en regels het belang van de hoofdstad tegenwerken. En, ik mag toch veronderstellen dat de nieuwe stadsbestuurders dat niet als hun hoofdtaak zien?