De gemeente Amsterdam verbaast me bijna iedere dag, zeker sinds er een super linkse gemeenteraad zetelt. De ene keer schrapt deze gemeente her en der geplande ondergrondse parkeergarages, de andere keer stopt ze tussentijds de mogelijkheid tot splitsen van panden met huurwoningen in appartementsrechten. Nu maakt een van de 14 (!) stadsdelen en wel Amsterdam-centrum een aantal inwoners het flink moeilijk.

Volgens dit stadsdeel mogen mensen een appartement of huis niet tijdelijk verhuren aan buitenlanders die hier tijdelijk verblijven, de zogenoemde expats. Let op: de hoofdstedelijke hotels hebben hierover geklaagd. Want korte termijn verhuur van gemeubileerde en gestoffeerde woningen aan bezoekers van deze mooie stad, vormt volgens de hotels een oneerlijke concurrentie voor hen. Ik heb niets tegen concurrentie en zeker niet tegen vier- en vijfsterrenhotels, met kamerprijzen die ik overigens niet wil betalen. Maar de hoofdstedelijke PvdA neemt het blijkbaar op voor deze ‘zielige’ hotels. Wat is het geval?

Verhuur van appartementen, geheel gestoffeerd, gemeubileerd en volledig ingericht (towels and sheets) vindt u in de gehele wereld, in grote en kleine steden. Buitenlanders die tijdelijk in een ander land werken, huren liever zo’n appartement dan dat ze in een hotelkamer zitten te verpieteren.  Deze tijdelijke huur varieert van een lang weekend tot twee jaar. Zelf ga ik de dag nadat ik deze bijdrage heb geschreven naar Venetië van donderdag tot en met zondag en huur daar een appartement in plaats van twee dure hotelkamers. Nee, zegt het stadsdeel Centrum dat mag niet en heeft inmiddels in een 50-tal gevallen deze kortdurige (short stay) verhuur verboden. Men vindt een verhuur van drie maanden het minimum voor expat-verhuur. Overigens begrijpt niemand waarop dit stadsdeel dit verbod baseert. In geen enkele Huisvestingsverordening of de Huisvestingswet waarvan deze verordening is afgeleid, kan ik hierover een zin vinden. Sterker nog: gemeenten hebben niets te vertellen over vrije sector huur-/koopwoningen. Dat wordt nog een aardige kwestie, die enkele verhuurders zullen uitvechten bij de Raad van State. En, bij deze raad heeft de hoofdstad slechte ervaring, denkt u maar eens aan oktober 1993 toen deze raad de hoofdstedelijke Huisvestingsverordening vernietigde en de dolle splitsingsweek ontstond.

Verder begrijp ik van een aantal klanten in Amsterdam-centrum die een inpandige parkeerplaats heeft of deze plaatsen verhuurt, dat dit stadsdeel tegen hen een soort heksenjacht heeft ontketend. Blijkbaar heeft dit stadsdeel geld en personeel genoeg om allerlei controleurs de weg op te sturen om haar inwoners en bedrijven lastig te vallen met dit soort onzinnige en weinig effectieve nieuwe regeltjes en verboden. Zo wil dit stadsdeel precies weten wie en waarom iemand een dure parkeerplaats huurt of heeft gekocht. Vergeet hierbij niet dat men soms vijf jaar op een wachtlijst moet staan om in aanmerking te komen voor een vergunning om in het centrum op straat te mogen parkeren. En dat het huren van een inpandige parkeerplaats wel 300 euro per maand kan kosten en wilt u er een kopen betaalt u 75 duizend euro en meer. En, dat allemaal omdat een stadsdeelbestuur de auto’s uit haar centrum wil weren, parkeerplaatsen op straat aan de lopende band opheft en geen ondergrondse parkeergarages toestaat. Daarom maakt zij het autobezitters het zo moeilijk, zo moeilijk dat zij wellicht nooit meer terugkomen.

De gemeente Amsterdam haalt vaker malle dingen uit, zo gek dat ik soms mijn oren en ogen niet geloof. Het is een mooie stad, maar ik denk wel eens dat diegenen die haar besturen zo van lotje getikt zijn, dat ze haar kapot maken. Dat alles accepteren de inwoners, bezoekers en bedrijven desnoods nog, maar als deze gemeente zo wereldvreemd wordt als nu lijkt, komen we in de gevarenzone. Want dan komen de broodnodige buitenlanders ook niet meer op bezoek of hier werken.