Vorig jaar juni voorspelde ik op deze plaats al, dat een links stadsbestuur een streep door het splitsen van (goedkope) huurwoningen zou zetten. Dat splitsen stond ze al nooit aan en nu ziet links zijn kans waar. Niks meer splitsen en verkopen van huurwoningen. Er moeten meer goedkope huurwoningen komen, want die bewoners stemmen tenminste links.

Toen dit voorjaar het nieuwe en linkse college van de hoofdstad aantrad, was hun eerste daad het schrappen van drie ondergrondse parkeergarages aan de rand van het centrum. Beleggers en bedrijfsleven huiverden, want wat zal dit gemeentebestuur nog meer terugdraaien? We konden er op wachten. Inderdaad het zit er voorlopig niet meer in dat u (goedkope) huurwoningen kunt splitsen. De laatste tranche van de periode 2002 tot en met 2006 van circa 4700 huurwoningen die daarvoor in aanmerking kwamen, is geschrapt. Als reden geeft men aan dat eerst de effecten van het nieuwe huurbeleid van de huidige minister van Vrom duidelijk moeten zijn. Overigens als ik over goedkope huurwoningen spreek, betreft het woningen van een huurprijs van circa 620 euro per maand en minder.

Stomverbaasd is iedereen in het o.g.-wereldje van zoveel opportunisme, dat dit gemeentebestuur aan de dag legt. Er is namelijk een evaluatierapport van de Gemeentelijke Dienst Wonen uit maart 2006 dat zondermeer positief is over het splitsen van huurwoningen met huren onder de huurtoeslaggrens. Woningen met hogere huren hebben wel een splitsingsvergunning nodig maar vallen niet onder de contingenteringen van deze gemeente. In ditzelfde rapport roemt de heer Tjeerd Herrema, toen stadsdeel wethouder Wonen in Zeeburg en nu wethouder van de gemeente Amsterdam, het splitsen van huurwoningen. Want mede daardoor stijgt de kwaliteit van de woningvoorraad en woonwijken. Een onderzoek van het bouwadviesbureau Winnen & Co kwam in juni jongstleden onafhankelijk tot dezelfde conclusie. Betekent dit dat politieke dogma’s belangrijker zijn voor dit stadsbestuur dan het belang van haar inwoners?

Misschien wel tegen beter weten in en met het risico dat ik tegen linkse windmolens vecht, nog twee argumenten om meer huurwoningen te splitsen. Beide eerdergenoemde rapporten wijzen uit dat veel gesplitste huurwoningen niet worden verkocht. De verhuurder houdt deze woningen nog lang verhuurd. Vele gesplitste huurwoningen komen terecht in het zogenoemde middensegment van 135.000 tot 245.000 euro. Juist die mensen: twee partners met een of twee kinderen willen een betaalbare woning in Amsterdam kopen, want een vergelijkbare huurwoning is er niet. En, een woning kopen zien zij als een goede vermogensvorming. Tevens heeft deze hoofdstad die mensen nodig in verband met een solide economisch draagvlak, dat Amsterdam dreigt te ontvallen.

Het aantal koopwoningen in Amsterdam bedraagt 24 procent van alle woningen, landelijk is dit 52 procent. Van de minister van Vrom moest Amsterdam er alles aan doen om het percentage koopwoningen aanmerkelijk te verhogen. Nu de hoofdstad dat niet van plan is, wat gaat zij hieraan doen?

Of, ben ik te voorbarig? Houdt dit linkse stadsbestuur het inderdaad niet langer dan twee jaar uit en komt er voor de zomer van 2008 een nieuw college met PvdA en haar oude partner VVD? Waarmee het bedrijfsleven en beleggers weer vertrouwen krijgen in deze stad en de belangen van inwoners en bedrijven prevaleren boven linkse dogma’s?