Een lezer uit Den Haag legde mij de volgende kwestie voor. Van tien woonhuizen bevond de hoofdzekering van de elektriciteit zich in zijn huis. Dit terwijl ieder woonhuis dient te beschikken over een eigen hoofdzekering. Overigens gebeurt dit in de praktijk ook met hoofdkranen van gas en water. Bij storingen kan dit knap lastig zijn.

Bij blokken van oudere huurhuizen kwam dat vaak voor: er was een hoofdkraan voor gas en water en een hoofdzekering voor elektriciteit. Zoals in Den Haag voor tien huizen. Indien de bewoner van het huis waar de hoofdzekering of hoofdkraan zich bevindt niet thuis is bij een storing, zal de politie of brandweer het huis moeten openbreken om de storing te doen verhelpen. Zeker nu huurwoningen meer en meer verkocht worden aan de zittende huurder of leeg aan iemand anders, is het zaak dat u er op let dat de verkoper aanwijst waar de hoofdzekering en de hoofdkranen geplaatst zijn. Ontbreken die, dan weet u wat u te doen staan. Hetzij u verschaft altijd toegang aan personen en instanties die bij die installatie moeten zijn hetzij staat u er op dat ieder huis over zijn eigen hoofdzekering en hoofdkranen beschikt. Een andere uitweg kan zijn dat in een koopcontract en de leveringsakte van een huis een verplichting komt te staan dat de eigenaar altijd toegang moet verlenen. Deze verplichting gaat dan steeds over op de volgende eigenaar. Het kan maar het is niet handig. Zo’n verplichting ken ik wel bij oude grachtenpanden met een hijsbalk, waarbij de eigenaar/bewoner van de bovenste verdieping andere bewoners toegang moet geven tot de hijsbalk op de bovenste verdieping. Meestal gaat dit wel goed.

Maar in Den Haag beschikt een tiental huizen over een hoofdzekering en wel in het huis van deze lezer, die gelukkig thuis was toen er een storing optrad en monteurs bij de hoofdzekering moesten zijn. Ik begreep dat niemand van de tien huiseigenaren op de hoogte was van het feit dat er slechts een hoofdzekering bestond. Dit vind ik een fout van de verkopers van deze huizen, want die hadden daarvan op de hoogte moeten en kunnen zijn. Nu zullen volgens mij de andere negen huiseigenaren moeten opdraaien voor de hoge kosten die het aanbrengen van een eigen hoofdzekering met zich meebrengt. Doen zij dat niet, dan zullen zij bij verkoop de aspirant-koper nadrukkelijk moeten wijzen op de afwezigheid van deze hoofdzekering per huis. Zoiets zou ook gelden bij afwezigheid van een eigen hoofdkraan voor water of gas. Doet een verkoper in dat geval dit niet, riskeert hij een schadeverhaal door de koper/nieuwe eigenaar.

Aan de andere kant kunnen de energiebedrijven en netbeheerders van elektriciteit, gas en water zich niet lang meer verschuilen achter onwetendheid. Alle leidingen zijn tegenwoordig terug te vinden in digitale bestanden, dus kunnen zij zich deze wantoestanden niet meer veroorloven. Uit eigener beweging zullen zij zo spoedig mogelijk contact moeten nemen met huiseigenaren die in hun huis niet beschikken over eigen hoofdzekeringen en hoofdkranen. Doen zij dat niet, dan riskeren zij een schadeclaim in geval van storingen, die niet (snel) te verhelpen zijn, omdat die kranen en zekeringen onvindbaar zijn.