Meer een jaar geleden op 1 september 2003 voerde de regering de bedenktijd van drie dagen in bij het kopen van een huis of flat. Wat velen verwachtten en ik al tien jaar lang beweerde is nu uitgekomen. De bedenktijd wordt nagenoeg niet gebruikt, maar misbruik ervan komt wel veel voor. Alle waarschuwingen van praktijkmensen ten spijt moest de regering belangenverenigingen te vriend houden en voerde desondanks deze bedenktijd in.

Ik vind nog steeds dat kandidaat-kopers van woningen vooral van te voren hun huis- en denkwerk moeten doen en dan pas het zogenaamde voorlopige koopcontract ondertekenen. Ook vind ik dat de notaris dit koopcontract moet opstellen en uitvoerig doornemen. Dit gebeurde vroeger overigens gratis, maar tegenwoordig, onder druk van dalende tarieven, vragen notarissen daar geld voor. Als kopers hun huiswerk goed hebben gedaan en de notaris zorgt voor een goed koopcontract, dan is die hele bedenktijd niet nodig. Dit blijkt nu ook in de praktijk. U vraagt zich af waarom die bedenktijd er dan toch gekomen is. Nou dat is heel eenvoudig de makelaarsvereniging NVM en de Vereniging Eigen Huis willen om welke reden dan ook niet dat de notarissen de koopcontracten opstellen. Dat willen de makelaars en de leden van deze vereniging zelf doen. Als of mensen daarvoor geen enkele (juridische) deskundigheid voor nodig hebben. Daarom bestaat de bedenktijd.

U krijgt dus drie dagen bedenktijd vanaf de dag (00.00 uur) dat de koper de (ondertekende) koopakte heeft ontvangen. Bij het tellen van het juiste aantal dagen moet u rekening houden met de Algemene Termijnenwet. Dat wil zeggen dat minstens twee van deze drie dagen geen zaterdag, zondag of algemeen erkende feestdag mogen zijn. Dus als een koper op vrijdag het koopcontract ontvangt, telt het weekend voor een dag, maandag is de tweede dag en dan is dinsdag de derde en laatste dag. Uitgebreide informatie hierover vindt u op www.justitie.nl. U kunt zich voorstellen hoe lang deze bedenktijd wordt als de christelijke feestdagen, koninginnedag en nieuwjaarsdag midden in de week vallen. Tot en met de laatste dag van de bedenktijd kan alleen de koper (niet de verkoper) zonder opgaaf van redenen af van de koop.

Die bedenktijd is bedacht toen kopers zich verdrongen voor de weinige woningen die te koop stonden, overhaast kochten en de prijzen opdreven. Nu is de situatie gelukkig veel normaler. Er is een ruim aanbod van koopwoningen, de vraagprijzen zijn redelijk en kopers hebben ale tijd om te onderhandelen en hun denk- en huiswerk te doen. Maar wat merk ik in de praktijk? Kopers kopen bijvoorbeeld drie woningen tegelijk, dan hebben ze drie maal een bedenktijd waarna ze van twee van de drie kopen afkunnen. Wat doen ze nu tijdens de bedenktijd, waarin de verkoper geen kant op kan. Ze onderhandelen met alle drie de verkopers verder over de koopprijs en als twee van hen niet willen zakken met de prijs verbreken ze die twee koopcontracten en gaan met de derde die wel zijn prijs heeft laten zakken verder. Dit was toch niet de bedoeling van de bedenktijd?

Een nieuwe regel die men invoerde per 1 september 2003 is de bescherming van de koper op basis van het zogenaamde voorlopige koopcontract vóór de juridische levering. U kunt dit koopcontract laten registreren bij het kadaster en uit de laatste cijfers blijkt dat velen dat doen. Deze mogelijkheid tot voorregistratie geldt voor alle kopers van alle soorten onroerend goed. Door deze registratie is de koper beschermd tegen het faillissement van de verkoper of dat iemand beslag legt op het pand of dat de hypotheekbank het pand of de flat wil veilen. Ook is de koper beschermd tegen een verkoper die probeert zijn pand tegen een hogere prijs aan een ander te verkopen.

U merkt dat kopers alle bescherming krijgen van de regering. Waarom huiseigenaren en verkopers niet? Het zijn toch geen boeven!