Meer dan een week ligt werelds grootste o.g.-beurs MIPIM in Cannes (F) achter ons. Het was in meer dan een opzicht een zware week, maar ook een leerzame. De vele seminars en bijeenkomsten gaven me zoveel informatie dat ik er wel een aantal columns mee kan vullen. Er was een onderwerp dat me frappeerde: het kleinschalig denken in ons landje, dat onze economische ontwikkeling tegenhoudt.

Burgemeester Deetman van Den Haag, makelaar Jones Lang Lasalle en internationaal onderzoeker Buck gaven daarover een goede presentatie. Wist u dat na Parijs de Randstad Holland het grootste groei potentieel heeft en het slechtst presteert na Kopenhagen , Dublin en Stuttgart? De Randstad bestaat uit Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Almere en Amsterdam plus het gebied dat daar tussen ligt. Bijna drie miljoen mensen en de helft van ’s lands economie. Het gebied ligt in vier provincies en kent bijna 80 gemeenten plus een aantal deelgemeenten. Ga er maar eens aan staan om die op een lijn te krijgen. Onder die 80 gemeenten bevinden zich gemeenten met 8 duizend inwoners en gemeenten met meer dan 600 duizend inwoners. Een bestuurlijke janboel, die Deetman als voorzitter van de Randstad Holland bij elkaar moet houden. Ik benijd hem niet en het is ook onmogelijk. Die gemeenten en provincies spreken van alles met elkaar af, maar tegelijkertijd beconcurreren ze elkaar met infrastructuur en het aantrekken van bedrijven en instellingen. Neem de Hoogovens, die moet met 12 gemeenten onderhandelen over milieuvergunningen en Schiphol idem met een vijftal gemeenten. Ieder groot buitenlands bedrijf verdwaalt in de bestuurlijke chaotische versnippering in de Randstad en kiest voor een andere locatie, waar de lijnen duidelijk liggen. Dat houdt de economische ontwikkeling van de Randstad, dus de helft van ons landje, tegen. Investeerders en ondernemers zouden hierover vaker hun (grote) mond moeten opentrekken.

Inderdaad het is een politieke kwestie en de politiek wil zijn vingers hieraan niet branden. De vier betrokken provincies zouden zich moeten opdelen om een provincie Randstad te kunnen vormen. Kleine gemeenten moeten samengaan of zich aansluiten (annexeren?) bij grote gemeenten. We hebben te veel bestuurders van (deel-) gemeenten, dat verlaagt hun niveau en kwaliteit en schrikken (nieuwe) bedrijven af. Nieuwe bedrijven betekenen meer werkgelegenheid en is goed voor investeerders in werkkapitaal en o.g.

Tijdens de presentatie in Cannes zag ik buitenlandse toehoorders bijna van hun stoel vallen toen Deetman uitlegde hoe ons landje en in het bijzonder de Randstad Holland bestuurlijk in elkaar zit. In de wandelgangen zei ik badinerend tegen hen dat grote wereldsteden met evenveel inwoners als Nederland een burgemeester hebben en wij de Koningin met een hele regering en wat erbij hoort. Als deze regering toch aan de slag wil met bestuurlijke hervormingen, stel ik voor eens flink te saneren in het openbare bestuur. Nederland is te klein om grootschalig te opereren in Europa. Europa ziet de Randstad als een echte Europese regio, die de economische motor van ons land moet zijn. Maar in werkelijkheid is de Randstad een bonte lappendeken met als hoofdstad Madurodam.