De vraag naar bedrijfspanden, kantoren en winkels trekt gelukkig weer heel voorzichtig aan. Het herstel van deze huurmarkt is broos maar het lijkt beter te gaan. Desondanks staan nog veel panden leeg. Nieuwe bedrijfspanden en kantoren, maar ook oudere panden. Ik word bijna doof van de roep van de politiek en anderen om deze leegstaande bedrijfspanden om te zetten in woningen. Het getuigt namelijk van een slecht geheugen en kortzichtigheid.

In dit landje hebben wij nog steeds een tekort aan woningen. Na de Tweede Wereldoorlog heeft dit land verkeerde keuzes gemaakt op het terrein van de Volkshuisvesting. Daarom is er een tekort aan woningen. Dat ondanks allerlei absurde regels op het terrein van woonruimteverdeling, waarop de linkse politiek een patent lijkt te hebben. Veel leeggekomen kantoorpanden en pakhuizen zijn al verbouwd tot woningen. Loopt u maar eens langs de Amsterdamse grachten. Vele oude bedrijventerreinen hebben inmiddels plaats gemaakt voor woningbouw. Bedrijven moesten ondermeer daarom de stad uit en anders werden zij wel weggepest door strenge regels of door ze gewoon onbereikbaar te maken. Bestuurders vergeten vaak dat zonder bedrijfsleven er geen werkgelegenheid zou zijn en dat er dan ook geen belastinggelden zijn, die onze voorzieningen mogelijk maken. Het brood moet immers wel gebakken worden, het komt niet vanzelf op tafel.

Ten gevolge van een dipje in onze economie en door het uiteen spatten van de ICT-zeepbel kwamen nog al wat panden, waaronder veel in stadscentra, leeg te staan. Als de economie weer aantrekt en de vooruitzichten lijken gunstig, hebben we weer bedrijfspanden nodig om al die (nieuwe) werknemers te huisvesten. Niet alle bedrijven willen naar bedrijventerreinen aan de rand van gemeenten. Vele bedrijven willen zich vestigen in het centrum van gemeenten of in andere woonwijken dicht bij hun klanten en werknemers. Dat scheelt namelijk veel gedoe met auto’s en openbaar vervoer,. Om die bedrijven naar gemeentelijke centra te lokken, moeten gemeenten het wel aantrekkelijk voor ze maken. Bedrijven willen bereikbaar zijn voor klanten en leveranciers. Ze willen veilig over straat kunnen en vinden het onverwacht openbreken en afsluiten van ‘hun’ straat uitermate hinderlijk.

Het is niet gezond voor centra en wijken, dat er alleen of merendeel woningen staan. Met zo’n monofunctie wonen ontstaan slaapwijken, waaruit iedere dynamiek en op den duur de attractie om er te wonen verdwijnen. Zeker als beide partners werken en de kinderen in de opvang of op school zijn, zullen dat soort woonwijken overdag uitgestorven zijn. Dat heeft allerlei narigheid tot gevolg. Zo zullen de verzorgende winkels en sociaal-culturele voorzieningen verdwijnen. Beter is om in centra en woonwijken een goede mix van woon- en werkfuncties na te streven. In centra zullen bedrijven hoger vertegenwoordigd zijn dan in andere woonwijken.

Als die politici dan zo graag woningen creëren, weet ik er nog wel een: dat is qua uitvoering niet de eenvoudigste, maar niet minder dringend. Veel verdiepingen boven winkels en in andere bedrijfspanden staan leeg. In het hele land, en in de grote steden in het bijzonder, vele tienduizenden. Daarvan kan men even zovele woningen (laten) maken, maar dan moeten de bestuurders daarvoor wel aan het werk.

Het eenvoudig roepen dat men (?) lege bedrijfspanden moet omzetten in woningen zet geen zoden aan de dijk. Plus, dat deze luidruchtig roependen zich niet realiseren dat een bedrijfspand een grotere waarde vertegenwoordigt met een (toekomstige) huurder, dan een pand met huurwoningen. Wie moet de waardedaling van dat bedrijfspand betalen, wie betaalt de dure verbouwingskosten tot woningen en moeten het dan weer goedkope huurwoningen worden? Is een oud kantoorpand echt niet verhuurbaar als kantoor en daardoor eigenlijk afgeschreven, ja, dan kan ik me voorstellen dat een eigenaar er woningen van maakt. Dit zie ik nu ook al, zij het incidenteel, gebeuren en daarvoor hebben we de politiek echt niet nodig.