Na de laatste gemeenteraadsverkiezingen ziet het politieke landschap er nog al links uit. Linkse colleges van Burgemeester en Wethouders kunnen investeerders en ontwikkelaars van onroerend goed flink dwars zitten. In woord doen zij dat in het belang van hun kiezers, maar in werkelijkheid gaat dat ten nadele van inwoners en bedrijven van die gemeenten.

Deze ruk naar links in het politieke spectrum had ik al verwacht en voorspeld. Het liberale huurbeleid voor woningen van de huidige minister van VROM mevrouw Dekker, was voor de linkse partijen aanleiding om eens flink naar alle partijen rechts van het midden uit te halen. Maar afgelopen dagen bevestigde de Raad van Economische adviseurs van de Tweede Kamer dat haar nieuwe huurbeleid nog te zacht is. Er moet volgens deze economen nog veel meer veranderen. Het zal mij benieuwen hoe lang die Raad van Economen de Tweede Kamer nog zal adviseren als volgend jaar mei ook een linkse meerderheid in die Kamer zit. Want politici willen niet altijd horen wat verstandige adviseurs hen vertellen. Electoraal is het namelijk veel handiger om iedereen te laten houden wat zij hebben en veel cadeautjes uit te delen, ook indien dit niets met rechtmatigheid van doen heeft.

In de gemeenten met linkse colleges van B & W zal de roep om nog meer goedkope (sociale) huurwoningen weer luid klinken. Het feit dat vele goedkope huurwoningen verhuurd zijn aan mensen die genoeg verdienen om duurder te huren of een woning te kopen, negeren deze colleges. Goedkope huurwoningen kunnen immers alleen bestaan door subsidiëring er van met belastinggeld. En, deze goedkope huurwoningen zijn bestemd voor hen die niet meer huur kunnen betalen, zelfs niet na aftrek van de huursubsidie of huurtoeslag. Ik blijf vinden dat we aan de verhuur van goedkope woningen best voorwaarden mogen verbinden.

In Amsterdam bijvoorbeeld, bevinden zich bijna 220.000 goedkope huurwoningen, terwijl er slechts 128.000 huishoudens in die gemeente voor zo’n huurwoning in aanmerking komen. Dus meer dan 90.000 huishoudens, alleen al in onze hoofdstad, wonen te goedkoop en maken in feite misbruik van belastinggeld, waarmee die huren laag gehouden zijn. Daarbij komt dat bij particuliere verhuurders het rendement op hun bezit kunstmatig laag wordt gehouden, omdat de huren zo laag zijn en geen enkel verband houden met normaal rendement en onderhoudskosten. We moeten eens stoppen met de inzet van huren van woningen als instrument voor inkomenspolitiek. Alleen dan komen we af van de beweerde woningnood.

In de Ruimtelijke Ordening van ons land zal ook een linkse wind gaan waaien. Dat zal betekenen dat er minder ruimte komt voor de bouw van kantoor- en bedrijfspanden, duurdere huur- en koopwoningen, aanleg van wegen. U zult veel meer dan voorheen moeten lobbyen bij lokale en provinciale politici om uw bouwplannen gerealiseerd te krijgen. Doe dat niet bij de ter visie legging van bestemmings- en streekplannen, want dan bent u al jaren te laat. U dient met uw lobby te beginnen op het moment dat op gemeente – en provinciehuizen de eerste concepten door ambtenaren worden afgescheiden. Anders bent u mooi te laat, links of niet.