Het is niet toevallig dat men ons landje het China van Europa noemt. Bij ons moet alles zonodig anders en gebeurt alles vele jaren later, althans dat is het verhaal. Ons landje is inderdaad een gebied van tegenstrijdigheden. Op ethisch terrein lopen we voor op alle andere landen: abortus, euthanasie, homohuwelijk. Maar, op het terrein van de volkshuisvesting loopt Nederland hopeloos achterop.

Ons tekort aan woningen hebben we sinds 1945 misschien in aantal ingelopen, in kwaliteit bestaat dit tekort nog steeds. Ook teisteren linkse dogma’s sinds vele decennia ons woningmarkt. Huurprijzen van woningen komen tot stand via instrumenten in het kader van inkomenspolitiek en hebben niets van doen met de werkelijke kosten van die woningen en normale beleggingen in vastgoed. Overheden dicteren projectontwikkelaars in grote steden een aandeel van 30 procent sociale huur als vast onderdeel van de te bouwen woningen. Eigenaren van woningen genieten weliswaar nog een aftrek bij hun inkomstenbelasting van betaalde hypotheekrente. Aan de andere kant krijgen zij vele belastingen, heffingen en andere rechten te betalen.

Politici in ons landje zijn gauw geneigd om het wiel opnieuw uit te willen vinden en veel nieuwe regels in te voeren, terwijl ze voortdurend beloven regels af te schaffen.

Let u eens op wat er aan de Zuidas in Amsterdam dreigt te gebeuren. De gemeente Amsterdam loopt haar aloude dogma achterna en plant 30 procent sociale huurwoningen te bouwen op de duurste grond van ons land. Dat doet die gemeente ook op andere dure bouwlocaties, terwijl er feitelijk voldoende sociale huurwoningen in die gemeente aanwezig zijn. En, vele deskundigen deze gemeente adviseren om meer duurdere woningen te bouwen om het economisch draagvlak te vergroten. Nu protesteert onze minister van Vrom Sybilla Dekker tegen dit voornemen van Amsterdam. Want stelt zij, de rijksoverheid betaalt bijna 400 miljoen euro belastinggeld mee aan de Zuidas. En dan kan het toch niet zo zijn dat Amsterdam zoveel goedkope huurwoningen wil bouwen op deze duurste locatie van ons land. Ze heeft gelijk. Overheden, en dan vooral de links georiënteerde, moeten eindelijk eens accepteren dat het mixen van hele goedkope woningen en hele dure woningen in een bouwblok of straat niet lukt. Niet financieel en ook niet sociaal.

Daarvoor zouden lokale politici eens wat vaker naar het buitenland moeten gaan om goed rond te kijken. Dit hoeven geen dienstreizen te zijn, maar dat kunnen zij ook tijdens hun vakantiereizen doen, zoals ik dat ook vaak combineer. Hierin voel ik mij gesteund door Friso de Zeeuw (PvdA), scheidend voorzitter van de Raad voor Verkeer en directeur Nieuwe Markten van het Bouwfonds. Het zegt in een interview in het blad Atlantis van de Vereniging van Studenten Stedenbouw aan de Universiteit Delft: ‘Het zou voor lokale overheden in Nederland verfrissend zijn eens een kijkje te nemen naar projecten in het buitenland’. Daar zullen zij namelijk zien dat ze hun dogma’s opzij kunnen zetten en succesformules uit het buitenland een-op-een kunnen overnemen. Niet meer een maakbare samenleving, maar woningen bouwen waar en die mensen willen huren en kopen. Men wil wonen in straten die ze aanstaan, waar men zich senang voelt. Dus politici kijk nu eens niet meer naar uw navel, maar naar buiten.