ARTIKELEN COBOUW

 

geplaatst 8 juli 2005

Megagiga

<< terug
 

Het laatste advies van de Raad voor Verkeer over Schiphol zorgde vorige week nogal wat beroering. Bij linkse politici omdat men nog steeds niet uit was over de vraag of men Schiphol N.V. wil privatiseren. Bij de commercie dat men Schiphol wel een leuke investering vindt door de voorgestelde uitbreiding. En, bij de omwonenden omdat in dit advies staat dat Schiphol naar tweemaal zoveel vliegbewegingen zou moeten groeien, met een evenredige groei van de geluidsoverlast.

‘ Vluchten kan niet meer’, heet het rapport van de Raad voor Verkeer. Deze titel verraadt de voorkeur van zijn voorzitter voor het populaire Nederlandse lied. Deze voorzitter houd ik graag een Drents spreekwoord voor: ‘Als het niet kan zoals het moet, moet het zoals het kan’. De vraag is namelijk of de Luchthaven Schiphol wel zo groot moet groeien als de zogenaamde deskundigen denken?

Wat moet zo’n mini-landje als Nederland met zo’n hele grote nationale luchthaven? Alleen maar om de vele miljoenen overstappers te kunnen bedienen. Dus dan is Schiphol de zoveelste start-/landingsbaan van Londen en Parijs? Wat is nu in concreto de economische toevoeging van Schiphol aan de regio? Ik denk dat Schiphol in de huidige grootte prima voldoet aan haar functie van nationale vluchthaven. Mee willen doen aan de rat-race om een belangrijk internationaal vliegveld te worden, zie ik bij voorbaat als een verloren poging, die we beter kunnen vergeten. Doemscenario’s dat wij dan een achtergebleven gebied zouden worden, verwijs ik naar de prullenbak, waarin meer achterhaalde doemscenario’s liggen.

 

De verdere groei van Schiphol hangt zeer af van de economische noodzaak ervan. Van deze bijdrage aan de economische groei heb ik de afgelopen jaren niets kunnen merken, waarom dan wel in de komende tien jaren? Tevens hangt deze groei af van de onnodige overlast van geluid en luchtverontreiniging en de verhoging van de onveiligheid van de omgeving van zo’n drukke luchthaven. Deze (vermijdbare) overlast is inmiddels tot niet meer te accepteren hoogte gestegen.

Daarom vind ik de suggestie van deze Raad om woonwijken (en scholen en bedrijven) die deze te grote overlast ondervinden te slopen en de eigenaren daarvan ruimhartig te compenseren een goed, maar eerder geopperd, voorstel. Ik ben er tegen om mensen die beloven nimmer te zullen protesteren tegen welke overlast dan ook van Schiphol, toch in de door overlast geteisterde gebieden te laten wonen. Protest tegen overheidsbesluiten is een grondrecht en ooit zal een gebruiker in zo’n regio van dat grondrecht gebruik willen maken en dan kan hij dat ook.

Schiphol N.V. verdient een privatisering van meer dan 50 procent van haar aandelen, liefst van alle aandelen. Overheden vinden het namelijk moeilijk om haar (milieu-) regels te handhaven bij een N.V. waarvan de aandelen voor driekwart bij het Rijk in bezit zijn en voor 25 procent bij de gemeente Amsterdam. Handhaven is eenvoudiger bij een werkelijk private partij. Deze private N.V. mag dan in allerlei buitenlanden vliegvelden overnemen, die zij wil overnemen. In ons landje blijft Schiphol dan een redelijk grote vlieghaven, die zich moet inspannen om haar omwonenden zo min mogelijk overlast te bezorgen. Overtredingen van die regels, roepen dan om flinke strafmaatregelen van de bevoegde overheden. Magalomane groei-ideeën voor een gigantisch Schiphol behoren in de laden ambtelijke burelen thuis, waar zich meer fantastische rapporten en adviezen bevinden.