Het is me wat met onze infrastructuur. Autowegen staan vol stilstaande auto’s, terwijl ze behoren te rijden. Stations zijn geblokkeerd terwijl ze dienen om aankomende en vertrekkende treinen te bedienen. Bedrijven en woningen staan op plekken zonder goede bereikbaarheid voor auto’s en treinen. En tegelijkertijd gaan mensen meer reizen, het liefst met de auto. Het is een gekke wereld!

Mobiliteit is in ons landje altijd een ondergeschoven kindje geweest. Het autobezit en het autogebruik wordt nog steeds door de overheid met hoge belastingen ontmoedigd. Maar, het autobezit en het autogebruik nemen toe. Treinen die naast de auto het meest gebruikt worden door mensen om zich te verplaatsen, ondervinden ieder jaar meer moeilijkheden omdat ons spoorwegennet verouderd is en omdat men door intensief gebruik ervan het steeds gecompliceerder maakt.

Afgelopen dagen schrok ik van de chaos op het spoorwegennet. Vijf grindwagons ontspoorden in het Centraal Station van Amsterdam. Onmiddellijk was dit belangrijke station geblokkeerd, er reden geen treinen in de richtingen Haarlem, Schiphol en Zaandam. Dus de Randstad was onbereikbaar voor de rest van het land. Nota Bene: De Randstad, een gebied waar de helft van ons Nationaal Bruto Product vandaan komt. Wie verzorgt hiervoor een planning? Onze zogenoemde professionelen?

Ook gaat de Zuiderzeelijn Amsterdam-Groningen niet meer door. Deze zweeftreinverbinding is nooit rendabel te krijgen. Dat wist iedereen behalve de Commissaris van de Koningin te Groningen Alders. De Hanzelijn-plus-variant (via Flevoland) komt in zicht, deze is rendabel en al een stuk sneller dan de oude spoorverbinding van Amsterdam via Amersfoort naar Groningen. Als ik CdK van Groningen was geweest, had ik mijn handjes nu al dichtgeknepen tot ze blauw zien, en deze Hanzelijn-plus geaccepteerd.

Groningen en Leeuwarden komen namelijk nooit dichterbij de Randstad dan in deze variant. Dat is een feit. De mensen in het Noorden kunnen namelijk wel wensen dat zij dichterbij de Randstad komen te liggen, maar dat lukt nooit, zelfs niet met tien zweeftreinen van Schiphol naar Groningen. Ik las dat Nijmegen ook al deel wil uitmaken van de Randstad. De ambitieuze burgemeester Guusje Ter Horst kwam daarmee in een interview in een landelijke krant. Ik neem aan dat ze dan ook de Vierdaagse voortaan laat eindigen op haar oude woonadres aan de hoofdstedelijke Herengracht, waar zij woonde toe ze daar nog wethouder was.

Dat geleuter van iedereen wil bij de Randstad horen moet maar eens ophouden. De Randstad functioneert niet zoals het zou moeten door een bizarre bestuurlijke verbrokkeling van dat gebied. Daarbij komt dat de verder geleden provincies niet moeten willen behoren bij zo’n dicht bebouwd en gebruikt stedelijk gebied, blijf landelijk zo lang je kunt.

Met een wat betere planning en minder politiek geneuzel over onze infrastructuur kunnen we veel reizigers per auto en trein aan. Door de vele stations van treinen, metro, trams en bussen, die politici voor hun kiezers bedingen loopt het daar vast. Autowegen hebben teveel afslagen en toeritten, en Nederlanders kunnen niet autorijden, zij zijn namelijk niet gewend om hun lange afstandvervoer efficiënt te organiseren. Dat betaald rijden is zo slecht nog niet, het houdt vrijetijds- en zondagsrijders tijdens de spits van de autowegen. Net zo als de dalurenkaart van de NS reizigers trekt na negen uur ’s ochtends en in de weekends. Geloven we hier niet aan, dan zakken we in ons reistempo af naar de tijd van de postkoets en de trekschuit.