Met het schaamrood op mijn kaken vernam ik de afgelopen weken uit de media dat een aantal van mijn collega’s er een zootje van maken bij hun taxatierapporten. Natuurlijk zijn ook in mijn vak de Pappenheimers bekend. Maar dat het er zoveel zouden zijn, verraste mij. Iemand moet zich dit aantrekken!

Tot voor enkele jaren geleden legden makelaars bij de rechtbank een eed of gelofte af. Door een onhandige manoeuvre van de huidige minister van Binnenlandse Zaken Remkes, toen nog Tweede kamerlid, ging die overheidsbeëdiging de prullenbak in. Zonder enige waarborg dat daarvoor ook maar iets in de plaats zou komen, zette de politiek hand in hand met de Vereniging Eigen Huis de afschaffing van de makelaarseed door. Het gevolg was een chaos: iedereen kan en mag zich makelaar noemen. Van een algehele certificering is nog geen sprake. Als ik dit afzet tegen de bescherming van de titel architect en het feit dat steeds meer overheden overgaan tot beëdiging van hun ambtenaren, komt die stap mij niet als verantwoord voor.

Afgezien van de afgeschafte eed en de niet aanwezige herkenning voor de consument wie voldoende deskundig, onafhankelijk en betrouwbaar is om zich te afficheren als makelaar, is er meer aan de hand. De diverse makelaarsverenigingen en de niet-gebonden makelaars hebben er maar voor te zorgen, dat zij goed en betrouwbaar werk afleveren. Dat is hun taak, hun plicht. Trouwens, doen zij dat niet, dan is het snel afgelopen met hun beroep. Het is namelijk niet de kunst om een zo’n groot mogelijke makelaarsvereniging uit de grond te stampen. Het is de kunst om zoveel mogelijk deskundige, onafhankelijke en betrouwbare makelaars bij elkaar te brengen.

En tegen de Vereniging Eigen Huis zou ik willen zeggen: stop nu eens met uw leden en andere woonconsumenten te vertellen dat makelaars (en notarissen) tegen afbraakprijzen werk van hoge kwaliteit kunnen leveren. Deze vereniging biedt ook een taxatieservice. Aan de kwaliteit en betrouwbaarheid hiervan wordt overigens door velen getwijfeld.

Slechte en foute taxaties zijn uit den boze. Van taxatiefraude mag al helemaal geen sprake zijn. Driekwart van alle drie miljoen huizenbezitters en ik weet niet hoeveel bedrijven nemen een hypotheeklening om de aankoop van hun pand te financieren. De waarde van het (onder-) pand is de belangrijkste basis van die langlopende lening. Daarom moet de taxatie of waardering van dat (onder-) pand van goede kwaliteit zijn. Banken moet daarvoor waarborgen inbouwen, op welke manier dan ook. Loopt daarom een huizenkoper zijn lening mis, en daardoor de bank een klant, jammer dan. Banken moeten desnoods zelf een aantal makelaars per regio selecteren, die wel goede taxaties verzorgen. Een (te) hoge taxatie lijkt leuk. Maar hoeft niet leuk te zijn. Want, stelt u zich eens voor dat een koper van een huis, flat of bedrijfspand zijn aankoop financiert op basis van een te hoge taxatie. Dan kan het wel eens zo zijn dat hij met een realistische taxatie dat pand nooit had kunnen kopen. Dus behoedt een goede taxateur hem voor een miskoop, dat is dan ook de waarde van die taxateur en die moet betaald worden.

Zoals ook de bouwwereld naar aanleiding van fraude-achtige gebeurtenissen het boetekleed heeft aangetrokken, zouden de makelaars en hun verenigingen dat ook moeten doen. Haast is daarmee geboden, want deze donkere wolk waait niet zo maar over.