Deze column schreef ik op dinsdagavond. De dag dat Theo van Gogh in mijn woonplaats werd vermoord. Een columnist moet zijn mening met de dood bekopen. Ik vind het bizar. Maar, ik verwacht ook dat deze gebeurtenis een gunstige wending zal geven aan het verder tot stand brengen van de wederzijdse tolerantie waartoe mensen in een gemeenschap als ons landje gedwongen zijn. Ik had me overigens voorgenomen om deze keer over de WOZ te schrijven en dat doe ik dan ook.

Begin 2005 ontvangen alle eigenaren en gebruikers van onroerend goed weer een waardebeschikking in het kader van de Wet Waardering Onroerende Zaken WOZ. Nu geldt deze waardering voor een periode van vier jaren met de peildatum 1 januari 2003. De WOZ-waarde geldt als basis voor de heffing van de Onroerende Zaak belasting OZB, het Eigenwoningforfait bij de Inkomstenbelasting, de heffing door de Water- en Polderschappen enzovoorts. Veel mensen en bedrijven realiseren zich niet dat ze bij bezwaren tegen deze waardebeschikking kunnen maken. Velen denken onterecht dat zij die bezwaren moeten indien als zij de aanslag van OZB of andere heffingen ontvangen.

Heeft u bezwaren tegen de WOZ-beschikking van begin volgend jaar, dan kunt u die indienen bij de gemeentelijke belastingdienst. Wijst deze dienst uw bezwaren af en u bent het daarmee niet eens, kunt u naar de Belastingkamer bij een van de vijf Gerechtshoven in ons landje. Bent u het ook niet eens met hun uitspraak, dan kunt u terecht bij de Hoge Raad. Bij de Belastingkamer kunt u terecht zonder advocaat, bij de Hoge Raad heeft u een zogenaamde cassatieadvocaat nodig. Omdat het bij de OZB om relatief kleinere bedragen gaat, betreur ik het dat belastingbetalers van de OZB hun bezwaren niet kwijt kunnen bij de kantonrechters. U kunt zich namelijk voorstellen dat als u op Texel een pand bezit en u wilt bezwaar maken bij de Belastingkamer te Amsterdam. De reiskosten die u dan moet maken zijn dan al hoger dan het bedrag van de aanslag waartegen u wilt ageren. Dit ruikt naar misbruik van macht.

Iedereen weet ook dat gemeenten vaak hun taxateurs de opdracht geven de waarden van panden zo laag laten vast te stellen dat gemeenten er niet armer van worden maar ook zo laag dat veel belastingbetalers geen bezwaar zullen indien. Dit is verboden door de officiële Waarderingskamer die moet waken over de kwaliteit van de WOZ-waardebeschikkingen, maar het gebeurt toch.

Vorig week las ik dat Tweede Kamerleden het nieuwe regime van de WOZ-waardebeschikkingen toejuicht. De staatssecretaris van Belastingen streeft ernaar dat deze WOZ-waardebeschikkingen voortaan ieder jaar worden afgegeven en schat dat het aantal bezwaren daartegen met vijf miljoen (!) zal afnemen. Ik vraag me weleens af of politiek Den Haag op een andere planeet ligt? Als het aantal bezwaren afneemt met vijf miljoen, hoeveel blijven er dan nog over? En, waar denkt deze staatssecretaris de mensen en het geld vandaan te halen om de o.g.-eigenaars en gebruikers ieder jaar lastig te vallen met een nieuwe waardebeschikking? Want zoals u weet de gebruikers/huurders van woningen moeten, ondanks andere beloften daartoe, nog jaren geloven aan het betalen van OZB.

Tevens wil deze staatssecretaris bekijken of men de WOZ-waardebeschikkingen kan gebruiken voor het aanvragen van hypotheken en het afwikkelen van schades. U denkt toch niet dat hypotheekbanken genoegen nemen met dit soort arbitraire en amateuristische taxaties als deze gemeentelijke waardebeschikkingen zijn? Deze waardebeschikkingen zijn niet eens te gebruiken voor zijn eigen aangiften Successierecht. Daar komt bij dat bij een WOZ-taxatie de taxateur ervan uit moet gaan dat panden op eigen grond staan, terwijl de eigenaar van het pand een afschuwelijk hoge erfpachtcanon moet betalen aan diezelfde overheden. En, dat verhuurde woningen leeg te verkopen zijn en gesplitst zijn als appartementsrecht. Is die op zich aardige Joop Wijn nu zo dom of wil hij als rechtgeaarde CDA-er mij zand in de ogen strooien? Beide zijn fout.