Iedere keer presteert het gemeentebestuur van Amsterdam het weer om alle ondernemers op haar grondgebied in de gordijnen te jagen. De ene keer misbruikt zij haar erfpachtbeleid, de andere keer breekt ze haar stad tegelijk en overal open, weer een keer heft zij zeldzame parkeerplaatsen op en maakt zij ook deze stad onbereikbaar. Nu bindt deze gemeente de strijd aan met haar ondernemers over reclame-uitingen die niet passen in haar visie op de hoofdstad als steriele stad.

Vooral linkse politici zijn sinds Joop den Uyl de weg nog steeds kwijt. Zij hebben nog steeds niet door waar het (belasting-) geld vandaan komt dat zij kosten en dat zij aan wat dan ook besteden. Dit belastinggeld komt uit de Loon- en Inkomstenbelasting, BTW en Vennootschapsbelasting, Onroerende Zaakbelasting en weet ik wat voor gemeentelijke heffingen die bedrijven en inwoners betalen. Inwoners kunnen die gelden slechts ophoesten als zij een baan hebben en daarvoor een salaris ontvangen, inderdaad van bedrijven. Dus overheden moeten eens wat aardiger voor bedrijven zijn, zij zorgen immers dat de schoorstenen blijven roken. Overheden moeten weer terug naar hun oorspronkelijke positie. De overheid is er voor burgers en bedrijven en niet andersom.

Per 1 juli aanstaande moet iedere gemeente een Welstandsbeleid hebben geformuleerd. Via deze Welstand geeft een gemeentebestuur aan hoe haar gemeente er uit moet zien. Bij verbouwingen van panden en uiteraard nieuwbouw. Bij beschermde stadsgezichten zoals het centrum van Amsterdam is dat zeer belangrijk. De gemeente Amsterdam is al jaren opgesplitst in veertien stadsdelen die op het niveau van dorpspolitiek op vele terreinen hun eigen beleid voeren. Ik kan u als inwoner van de hoofdstad melden, dat dit tot zeer merkwaardige situaties kan leiden. Nu grijpt ene wethouder Iping van de deelgemeente Amsterdam-Centrum (van de PvdA......) deze welstandsbepalingen aan om reclame-uitingen van bedrijven in haar stadsdeel te verbieden. Dus weg met de bedrijfsvlaggen, die u aan en op bijna alle winkels, warenhuizen, hotels, cafés, restaurants en kantoren vindt, per 1 juli verbieden. Vorig jaar heeft deze wethouder al de bedrijfsvlaggen van Hotel Krasnapolski aan de Dam ten koste van veel belastinggeld met hoogwerkers laten verwijderen.

Inmiddels heeft dit hotel van de rechter weer toestemming gekregen om altijd twee (!) bedrijfsvlaggen op het dak te mogen laten wapperen. Ook het warenhuis de Beijenkorf heeft via de rechterlijke weg hetzelfde resultaat bereikt. Alleen al die andere eenvoudige hardwerkende ondernemers moeten hun vlaggen binnenhalen. Nou als ik hen zou zijn, laat ik die vlaggen ook na 1 juli gewoon wapperen. De gemeente is namelijk niet in staat om zoveel ambtenaren op de been te krijgen dat zij al die duizenden bedrijfsvlaggen gaan verwijderen, aanschrijvingen tot verwijdering sturen en dit vlagverbod te handhaven tot en met vele rechtszaken toe. Wist u dat nu al drie ambtenaren op het hoofdstedelijke gemeentehuis per jaar 400 honderd rechtzaken moeten voeren om dit vlagverbod te handhaven. Of ze daar in Amsterdam (-centrum) niets anders te handhaven hebben? Na de vlaggen komen de zonnenschermen met reclame-opschriften aan de beurt en ook de lichtbakken en naamplaten. Net zo lang tot niemand meer een winkel of horecabedrijf in Amsterdam-Centrum kan vinden of wil zoeken.

Als ik een suggestie mag doen aan deze dorpswethouder. Stel ik voor dat ze de wildgroei van verkeersborden, die soms het zicht op stoplichten belemmeren en de foeilelijke kasten van allerlei gemeentelijke diensten her en der langs de grachten opruimt. Zorgt dat de openbare prullenbakken, glas- en papierbakken op tijd zijn geledigd, gerepareerd en schoongemaakt. Over lelijke reclames gesproken. Wat doet deze linkse wethouders straks met al die lelijke reclameplakkaten van wildplakkers en die van toekomstige politici in tijden van verkiezingen. Gaat ze die ook verbieden? Want over lelijkheid gesproken. Als de politiek het ene verbiedt mag zij het andere niet toestaan. Als klap op de vuurpeil las ik dat de zogenaamde homovlaggen (regenboogkleur) die homosuele ondernemers aan hun gevels laten wapperen, wel zijn toegestaan. Zo staaltje van discriminatie heb ik zelden meegemaakt. Onder het mom van emancipatoire vlaggen zou dat mogen. En de heterosuele ondernemer dan, die mag dus niet andermans aandacht trekken met zijn eigen vlag. Bij gelijke monniken horen gelijke kappen, bij gelijke ondernemers horen ook gelijke vlaggen.