Alweer een paar weken geleden bezocht ik de grootste onroerendgoedbeurs MIPIM in Cannes (F). Duizenden o.g.-mensen, bankiers en politici uit de hele wereld presenteerden zich daar met hun projecten en plannen. Men liet zich daar van hun beste kant zien en lieten zich het goede leven welgevallen. De alweer vijftiende MIPIM was een succes en zeer vermoeiend.

Mijn aandacht ging in Cannes in het bijzonder uit naar de Randstad Holland. Een gebied waar ongeveer zes miljoen mensen wonen en dat bestaat uit een tachtigtal gemeenten waaronder Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Amsterdam en voor sommigen ook Almere. Dus omvat ook vier provincies. De Randstad is ook goed voor de helft van de economie van ons land en zou daarmee de economische motor van ons landje moeten zijn. Maar dat valt bitter tegen.

Alweer zag ik op de beursvloer van de MIPIM dezelfde Hollandse standjes wat bij elkaar gegroepeerd. Met deze kneuterigheid wil Randstad Holland investeerders en bedrijven uit het grote buitenland trekken. Nou, ik kan u wel zeggen dat ik wel begrijp dat investeerders eerder naar andere regio's in Europa kijken. Met grote blauwe ogen liep ik rond in de paviljoens van Parijs, Italië en Londen. Wat een geweldige presentatie, welk een gastvrijheid en wat een lef trof ik daar aan. Het is mij inmiddels duidelijk dat deze regio's weten wat samenwerking is en dat zij door deze eenheid van optreden ook belangstelling van investeerders trekken.

Het buitenland ziet de Randstad als een geheel, maar bestuurlijk is deze regio zo hopeloos verdeeld dat iedere buitenlandse partij er dramatisch verdwaald en vastloopt. Daarna ontvangt iedere andere euroregio die partij met open armen en krijgt die investeerder de behandeling zoals het behoort. De Randstad is nog teveel een bestuurlijk platform, een praathuis. De diverse gemeente- en provinciebesturen beconcurreren elkaar in dezelfde Randstad waar zij in feite dezelfde belangen zouden moeten hebben. Tijdens een debat over de Randstad dat VastGoedMarkt in Cannes organiseerde kon een of andere wethouder uit Den Haag tegenover de Amsterdamse burgemeester het niet over zijn lippen krijgen dat De Amsterdamse Zuidas >s land toplocatie wordt voor kantoren.

De kneuterigheid ten top en met deze opstelling verbeeldde deze wethouder de hopeloze verdeeldheid van de bestuurlijke Randstad. Ik kan me ook nog herinneren dat de gemeente Oostzaan met 8000 inwoners plannen van Schiphol dwarsboomde omdat het ministerie van Verkeer vergeten was hen te informeren. Zo zijn er nog vele gemeenten met zeer weinig inwoners in de regio Randstad die over alles en nog wat hun zegje moeten doen. Daardoor verwordt ieder vooruitstrevend voorstel om deze regio beter op de Europese kaart te zetten tot een sleets en waterig compromis.

Het wordt tijd dat we met de Randstad echt aan de slag gaan en daarmee zou ik het liefst al die tientallen wethouders en gedeputeerden buiten spel zetten. Maak van de Randstad een aparte provincie of een landsdeel met een klein en krachtig bestuur, waaraan al die lagere bestuurdertjes onderdanig zijn. Doen we dat niet snel, dan laat ons land met een zwakke organisatie van de Randstad een grote kans liggen. Een kans die we met een ten opzichte van andere Europese landen zwak groeiende economie niet mogen missen. Ten aanzien van de presentatie op de MIPIM en bij andere gelegenheden adviseer ik een groot paviljoen waar ons land zich met een echte Randstad Holland zich waardig kan presenteren. Maak bijvoorbeeld een grote Randstad-maquette waaruit de mogelijkheden van dit gebied blijken. Toevallig (!) weet ik dat studenten van de TU-Delft afstuderen op de ontwikkeling van de Randstad. Waarom geeft deze regio die studenten niet de opdracht om een geweldige interactieve Randstad-maquette te maken? Daarmee krijg ik volgend jaar tijdens de MIPIM niet weer dat mieperige gevoel dat me dit jaar bekroop.