Dit jaar geldt de nullijn voor alle mensen die in loondienst zijn, uiteraard met uitzondering van de topsalarissen die vinden dat zij desalniettemin worden onderbetaald. Dus veruit de meeste inwoners van dit landje moeten inleveren. Om het leven betaalbaar te houden hebben de supermarkten veel van hun prijzen verlaagd. Dat noem ik nog eens prijzenswaardig. Daarentegen verhogen overheden hun tarieven met torenhoge percentages. Onbegrijpelijk vind ik dat.

Het rooie randje kleeft al sinds mijn jeugd aan mijn liberale hart en daar ben ik blij mee. Daarom vind ik het ook onbegrijpelijk dat al die een- en tweemaal modalers het pikken dat zij op de nullijn moeten blijven dit jaar. Ze hebben het al niet zo breed en dan moeten ze ook nog inleveren, want de prijzen waren al veel gestegen en stijgen, zij het minder, nog steeds. Volgens mij zit er nog zoveel lucht, dus onnodige uitgaven, in de rijksbegroting dat er zoveel te bezuinigen valt dat niemand in ons landje op de nullijn hoeft te blijven of hoeft in te leveren. Maar daarvoor is politieke moed nodig, een product waaraan in dit landje grote schaarste is. We krijgen per slot van rekening een regering die we kiezen.

Tot mijn grote verbazing publiceerde de Vereniging Eigen Huis een onderzoek waaruit blijkt dat gemeenten hun belastingen en andere heffingen gemiddeld met meer dan zes procent in dit jaar laten stijgen. Ja, zes procent terwijl u op de nullijn zit. Hoe is het mogelijk dat men in Den Haag daarover niets zegt? Onze regering en het parlement, die zo gewichtig doen, zouden niet in staat zijn om die gemeenten tot de orde te roepen? En gemeenten die zo walgelijk graaien (!) in de portemonnees van hun inwoners zijn blijkbaar niet in staat om hun uitgaven zo aan te passen dat zij hun ontvangsten uit belastingen en heffingen gelijk kunnen houden. Ik geloof er niks van? Zo langzamerhand ben ik voor een gekozen burgemeester, want die kiest wel voor zijn eigen hachje anders komt hij niet meer terug na vier jaar. Die zorgt wel dat de lokale belastingen laag blijven en voert een zuinige begrotingspolitiek. Kijkt u ook eens naar de heffingen van provincies, polder- en waterschappen. Zij verhogen hun aanslagen ook met vele procenten dit jaar, dus niks nullijn.

Als ik al die verhogingen van lokale lasten overzie en ik lees dat onze minister van VROM verhuurders vraagt om zich te matigen bij de jaarlijkse huurverhoging voor woningen, val ik van mijn stoel. Hoe durft zij? De gemiddeld drie procent huurverhoging voor woningen zullen dit jaar niet eens de hogere lasten voor verhuurders dekken. En dan heb ik het nog niet over de extra kosten die verhuurders te betalen krijgen voor inspecties van de elektrische en gasinstallaties in woningen.

In dit landje van consensus of poldermodel houdt volgens mij het ene deel van de bestuurders het andere deel de gevulde hand boven het hoofd. Hoe de vakbonden ooit hun slappe houding over de nullijn willen verklaren is mij overigens ook een raadsel.

Wie bindt over deze wantoestand de kat de bel aan? Wie verdedigt in dit landje de belangen van huiseigenaren en verhuurders van woningen en bedrijfspanden? Blijkbaar kan ik niet meer rekenen op de Consumentenbond, de Vereniging Eigen Huis en de makelaarsverenigingen. Want die zijn verder ook muisstil. Ook niet meer op de politiek. Wie heeft er nog het lef voor? Of voert laf de boventoon?