Afgelopen maandagavond keek ik naar het Tros-programma Oh oh Den Haag. Die aflevering ging over het woningtekort in ons land. Een onderwerp waarover de inwoners van dit land al meer dan 50 jaar niet raken uitgepraat. Alles wat men erover zegt is zowel mis als lachwekkend. Wij hebben altijd teveel op de overheid gerekend, en dat geheel ten onrechte.

Momenteel zou er een tekort aan 130.000 huurwoningen bestaan. En, de jaarlijkse woningproductie is al vele decennia te laag. Dat is vreemd, als u bedenkt dat er in ons land voldoende geld is om nog veel meer huurwoningen te bouwen en we hebben ook voldoende ruimte om ze te bouwen. Dan is het een marktprobleem. Inderdaad daarin zit >m de kneep, er was geen markt voor huurwoningen en deze ontstaat nu met vallen en opstaan.

De overheid zou het allemaal goed regelen voor de inwoners van dit land. Vadertje Staat zorgt voor u van de wieg tot het graf, was de (socialistische) stelling. Daarvan is weinig terechtgekomen. Kijkt u maar eens naar de woningdistributie, nu woonruimteverdeling, die leidde tot lange wachttijden voor slechte woningen. Nagenoeg alle gemeenten hebben de strikte regels voor woningtoewijzing en bureau=s daarvoor opgeheven. Mede onder druk van de Huisvestingswet (1992) kunnen mensen eenvoudiger en doorzichtiger een huurwoning zoeken. Deze systemen via woningkranten en websites zijn nog niet perfect, maar zij zijn een grote verbetering ten opzichte van de naoorlogse woningdistributiebureau=s.

Zo=n Tros-programma bedoelt het goed en zoals dat hoort probeerden de presentatoren in een uur alle naoorlogse problemen van het woningtekort op te lossen. Uiteraard lukte dat niet en dat lag niet aan hen. Zwolle was het hoofditem in deze uitzending, een stad met 110.000 inwoners. Per jaar komen er 1348 woning leeg en via inschrijvingen daarop door het woningduursysteem komen daarop 56.000 reacties van aspirant-huurders. Er zou een wachttijd van 15 jaar bestaan voor een huurhuis. Dat klopt dus niet, want dan zou de helft van alle Zwollenaren in dat jaar willen verhuizen. Uit interviews bleek ook dat veel huurders dezelfde wensen hebben. Men wil ruim en goedkoop wonen, ook in een nette buurt enzovoorts, tegen een lage huur. De vertegenwoordiger van de Woonbond viel deze huurders - nogal doorzichtig - bij. Ik denk dat er zeker een tekort is aan huurwoningen in Zwolle, zeker zal Zwolle werkelijk urgente gevallen moeten helpen, maar de getallen die ik maandagavond voorgeschoteld kreeg maken op mij een weinig betrouwbare indruk.

In Amsterdam zou ook een wachttijd van acht jaar voor een betaalbare huurwoning bestaan en wel voor de binnenstad. In Amsterdam hebben de woningcorporaties ongeveer 225.000 huurwoningen en de particuliere verhuurders circa 75.000. Het hoeft geen betoog dat de woonruimteverdeling door de gemeente Amsterdam smadelijk uitgelopen is op een fiasco. Nu verdelen de corporaties zelf de huurwoningen volgens globale regels van de gemeente. Sinds een jaar bemoeit de gemeente zich ook niet meer met de toewijzing van particuliere huurwoningen. Zij het, dat die verhuurders zich wel aan enkele regels moeten houden. En kijk, het gaat al een stuk beter.

Iedereen die mij belt of aanspreekt over een huurwoning in de hoofdstad vertel ik hetzelfde. Lees de advertenties in de typisch Amsterdamse kranten, kijk op www.woningnet.nl, bel alle beheerders van huurwoningen met redelijke eisen, vertel iedereen op je werk, in de winkels, in café=s dat je dringend op zoek bent naar een huurwoning. Dus doe wat en wacht niet af tot er iemand aanbelt dat je een huurwoning kunt bemachtigen, want dat gebeurt niet meer. Ik heb de ervaring dat zulke actievelingen binnen zes maanden een passende woning vinden.

Als experiment heb ik het volgende meegemaakt. Mijn neef Constant moet zijn kamer af en wil een woning huren. Ik heb hem dezelfde raad gegeven als die ik aan anderen geef. En inderdaad na veel inspanningen en teleurstellingen heeft hij na zes maanden een leuke huurwoning in de Jordaan gevonden. U moet van mij aannemen dat ik hem echt niet geholpen heb. Was het fout gelopen dan had ik wel een alternatief achter de hand, maar die was door zijn eigen inzet niet nodig. De les die ik hieruit geleerd heb, is dat de particuliere huurmarkt zorgt voor marktwerking, die de huurmarkt door veel tevergeefse overheidsinvloed ontbeert. Ik ben niet voor marktwerking altijd en overal, maar de huurwoningmarkt kan best een schop onder zijn achterste gebruiken. Zoals de overheden trouwens ook!

-einde-