Vorige week bezocht ik de Internationale onroerend goedbeurs MIPIM in Cannes aan de Middenlandse zee. Vier dagen lang heb ik vele mensen uit evenzovele landen gesproken over onroerend goed en ruimtelijke ordening. Ook kon ik allerlei seminars bezoeken, toch waren de informele ontmoetingen tijdens de vele borrels, recepties en etentjes het belangrijkst. In Frankrijk netwerken voor Nederland.. Leuk maar hoogst merkwaardig.

Het was mijn eerste bezoek aan de alweer veertiende MIPIM. Cannes is niet nieuw voor mij, het is al meer dan 30 jaar een badplaats in het heerlijke zuiden van La Douce France, waar ik graag kom. De laatste jaren combineer ik een bezoek aan Cannes weleens met een boottocht aan boord van een bevriende schipper. De MIPIM trok dit jaar circa 20 duizend bezoekers en deelnemers, daarmee is de MIPIM de grootste jaarlijkse beurs van Cannes. Dus een economische factor van betekenis. Dat was aan de bezettingsgraad van de hotels, restaurants, terrassen en het Palais des Festivals goed te merken. Alle etablissementen puilden tijdens deze vier dagen uit.

Zoals dat tegenwoordig heet: Cannes was that week the place to be. Zoals ik in de wandelgangen en op terrassen hoorde, iedereen die meetelt of wil meetellen in het o.g.-wereldje van ons land was er. Ik zag inderdaad vele bekenden en relaties. Notarissen, makelaars, aannemers, handelaren, projectontwikkelaars, wethouders, advocaten, bankiers, ga maar door, men was er. Ik zag zelfs Noordhollandse gedeputeerden, die zo vlak voor de verkiezingen van eergisteren tijd zagen om mij mee uit zeilen te nemen op dat prachtige schip de Clipper Amsterdam. Uiteraard had René Buck weer een aantal leerzame seminars over o.g. georganiseerd.

Zo kon ik vrijelijk met de juiste mensen in Cannes discussiëren over waarom het nieuwe Science Park Watergraafsmeer in Amsterdam niet van de grond komt.
En hoe het gemeentebestuur van de hoofdstad het negatieve sentiment over de nieuwe werk/woonwijk IJburg kan keren. Of hoe de gemeente Haarlemmermeer zo naïef kan zijn om tijdens de MIPIM in zo=n baissemarkt voor kantoren aan te kondigen dat zij op het bedrijventerrein Beukenhorst-Oost-Oost circa 400 duizend M2 kantoren laat bouwen. Maar ook dat de uitbreiding van het WTC in Amsterdam de MIPIM-Award heeft binnengehaald.

Het is merkwaardig dat ik (bijna) iedereen in het o.g. en r.o. wereldje van ons land tegenkom in een Zuidfranse badplaats. Concrete zaken doet men er niet echt. Wel doet iedereen aan relatiebeheer en legt nieuwe contacten. Mijn koffer puilde uit van de brochures en visitekaartjes die ik mocht ontvangen. Gegeten en......gedronken werd er ook. Dat viel niet meer zo daags na de carnavalsdagen die ik met mijn familie doorbracht in Oeteldonk. Zittend in het vliegtuig naar Cannes, vroeg in de dinsdagochtend, denderden de eerste zinnen van het nieuwste carnavalslied van Oeteldonk nog in mijn hoofd. >Traone in m=n ooge, traone van geluk, drie daoge aon >t stuk.= Het viel niet mee, maar de MIPIM was geslaagd, althans volgens de veteranen.

Congressen en beurzen, zoals de MIPIM, zijn economisch belangrijk voor steden. Zij brengen geld in het laatje: hotels, restaurants, standbouwers, cafés, winkels en dergelijke verdienen daaraan. Dus op zich moet een stad haar best doen om zoveel mogelijk beursen en congressen binnen haar stadsmuren te krijgen, dat is goed voor haar economie. Echter, welke activiteit dan ook die weliswaar goed is voor de gemeentelijke economie, mag niet al te zeer ten koste gaan van het wezen van die stad. Het leven van burgers, reguliere bezoekers, werkenden en bedrijven moet zijn gang kunnen gaan en moet niet teveel hinder ondervinden van beurzen, congressen, evenementen enzovoorts. Ik mag u bekennen dat, toen ik al die duizenden grijze en blauwe pakken in Cannes zag zitten, staan en rondlopen, ik me jegens de bevolking van Cannes een beetje geneerde. Deze stad kon haar oude charme niet laten zien tussen al die mannen in pak. Zo=n stad is dan toch gemankeerd; un peu brisé.

-einde-